donderdag 2 december 2010
Lunch S.S. Rotterdam
Maandag weer chemo gehad de 10e van deze serie alweer, ondanks koutje. Zolang je geen koorts heb kan de kuur doorgaan en eigenlijk is dit ook wel prettig, want ik moet er nog 2 van deze serie en dan op naar de andere kuren en bestralingen. Samen met schoonzus geweest en wat denk je zijn ze bezig aan de liften. We kwamen aan, niemand in de hal, maar ook geen lift, binnen 5 minuten stond het vol, maar ik heb toch echt geen conditie (zoveel heb ik door omstandigheden: koutje/afspraken ziekenhuis nog niet gesport) om naar de 6e te lopen, dus wij loeren op een lift en toen kon ik ineens rennen haha. Dinsdag werd ik door mijn prive-chauffeur van het werk opgehaald: Piet. Uiteraard moest hij onderweg nog wat doen dus ik zat al ouderwets te stressen of ik wel op tijd bij de manager zou zijn. Fijn gesprek gehad en daarna moest ik me bij mijn oude afdeling melden en daar zat iedereen van mijn oude en nieuwe afdeling, maar ook nog 2 oud collega's(1 kwam er speciaal uit Brabant voor me!) en Suzi contactpersoon van SoZaWe, waar ik in het verleden veel contact mee had. Ze waren allemaal voor mij gekomen, ik moest even slikken. Ik had verwacht dat we binnen gingen lunchen, maar nee ik werd meegetroond naar de SS Rotterdam voor een lunch, waar ik ook nog een bos mooie bloemen kreeg. Zo ontzettend lief van iedereen, je voelt je dan wel heel speciaal en ook weer eens ouderwets gelachen. Even uit die sleur van ziekenhuis ik begin het echt een beetje zat te worden. Nog even gekroeld met Diana en daarna nog gesprek gehad met bedrijfsarts en afgesproken dat ik na de bestralingen weer langzaam aan ga proberen wat te hervatten. Oh wat lijkt het me zalig om weer eens wat nuttigs te doen, ik had op de zaak wel achter een computer willen kruipen. Mijn andere prive-chauffeur Corin bracht me thuis, ik was 1630 pas thuis, helemaal misselijk van moeheid maar wat een leuke dag! A.s. vrijdag weer retour chirurg voor controle borst, zal weer de lekkage aankaarten, maar ja daar gaan ze toch niks aan doen. Zonde van mijn tijd maar ja wat mot dat mot!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
He lieve Caat,
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk voor je dat je zo in het zonnetje bent gezet (en dat onder deze bar koude omstandigheden die zich buiten afspelen. Echt gaaf! En zo te lezen heb je er volop van genoten dat je de vermoeidheid erna op de koop toe neemt en het knuffelen met Diaantje was natuurlijk de kers op de taart. Diaantje, ons rustpunt in stressvolle tijden, hahaha, wat hebben we vroeger toch gelachten he en dan vooral de vrijdagmiddagen! En meid, je hebt meer privechauffeuren dan onze Bea. Hoe doorsta je deze reeks aan chemokuren? Zijn de bijwerkingen minder heftig als in het begin?
Lijkt me fijn voor je als je dalijk weer wat kan gaan werken, ik weet dat je geen type bent om niets te doen en dat je handen jeuken om achter de PC te kruipen. Ook lekker om weer dagelijks in een andere omgeving te zijn als in het ziekenhuis, al zou het me niet verbazen dat je op je eerste werkdag ipv naar de zaak te gaan per ongeluk richting ziekenhuis gaat omdat je die weg nu al zolang automatisch aflegt. Zou wel een Caat actie zijn natuurlijk.
Morgen veel sterkte bij de chirurg, hoop dat alles gaat zoals het zou moeten gaan. Ik geniet ervan om te lezen dat je langzaam aan weer kracht vindt om leuke dingen te doen. Iedere dag babystapjes en dan kom je er wel, weet het zeker. Zou zo graag willen dat ik kon toveren, dan toverde ik die k.t ziekte weg, al je zorgen weg en ter ontspanning toverdere ik jou, Ron en Kai voor een maandje naar een eiland weg om lekker te genieten. Helaas kan ik niet toveren, maar alles wat ik noemde gaat zeker gebeuren, alles komt goed, ik voel het gewoon aan mijn water (dat met deze temperaturen wel wat bevroren is...)
Dikke kus van Mootje