Happy new year

Lieve blogvolgers ten eerste voor jullie allemaal een gelukkig, gezond, te gek 2011. Even reageren op het bericht van mijn knuffelalochtoon (mensen die jou niet kennen, denken nu dat ik wat lelijks over jou zeg, maar wij weten dat het een liefkozend bijnaampje is) jij had het over kracht (werd wel een beetje stil van de complimentjes soms ben ik gewoon ook een druif die iets niet durft) en vandaag kwam ik 2 meiden tegen bij het Daniel en jullie weten ik klets desnoods tegen een lantaarnpaal, en die ene wilde eigenlijk niet alleen naar bestralen en ze had ook nog geen chemo gehad en toen dacht ik nou ik heb al chemo achter de rug en ik ga mooi elke dag alleen naar bestralen (wel met ziekenvervoer maar toch). Ik vertelde het Ron thuis en hij zei terecht weet je nog hoe wij in shock waren na de diagnose en jij ook overal iemand mee naar toe wilde. O ja ik schaam me diep, want dit is inderdaad waar. Nou ja om alles weer even samen te vatten (ik lijk wel een lerares) ik ben maandag begonnen met bestralen en iedereen lig alweer in een deuk dat ik veel te vroeg de taxi reserveer (normaal moet je een uur van te voren doen en ik doe natuurlijk 5 kwartier), maar ik ga met een bak thee in het restaurant zitten en heb geen stress of ik wel op tijd ben (het is een tik altijd overal veel te vroeg zijn). De dagen zijn wel erg gebroken door de bestalingen en kom verder aan weinig toe. Wel heb ik gisteren even gesport bij de fysio en vandaag een uur gewandeld (moet tenslotte van mijn doc elke dag minstens een half uur naar buiten ivm mijn kalkarmoede, Ingrid had nog een goede tip neem een hond en noem hem walkie kalie, vond ik dan wel weer erg grappig). Maandag kwam Lucy nog even langs op de chemoafdeling en ze vond me net Pietje Bel met mijn pet en ze wilde natuurlijk gelijk de afdeling op stelten zetten. Ook moest ik van de zuster naar de chirurg om het vocht weer te laten zien, onder protest ben ik gegaan en wat ik al gedacht had, schoot er niks mee op, want chirurg laat het vocht (voorlopig) zitten. Wat wel leuk was, het was niet mijn eigen chirurg, maar de chirurg die me de 2e keer zag en me vertelde dat mijn borst er niet af moest en voor haar heb ik natuurlijk een zwak voor en ze herkende mij ook, ondanks mijn kale kop (alhoewel het begint te groeien....). Nou zoals jullie zien, heb ik het druk met bestralen en ziekenhuizen (vooral op maandag met 2 ziekenhuizen op 1 dag) maar ik voel me opgeruimd in mijn kop en begin weer energie te krijgen, nu allemaal duimen dat de bestralingen het niet weer afbreken. O ja nog wel 1 vervelend dingetje, mijn nagels verkleuren en nu bestaat er een kans dat die ook nog gaan afvallen (hoeft niet kan wel). Is dat wat heb ik geen chemo meer, ben ik al mijn haar kwijtgeraakt en dan zou ik misschien ook nog nagels kwijtraken, nou al moet ik ze met superlijm vastzetten maar dat gaat toch echt niet gebeuren! Dag lieverds van me en bedankt weer voor alle reacties en ook voor de stille blogvolgers ik weet dat jullie het lezen.