woensdag 30 maart 2011
GI Jane opgenomen in het ziekenhuis
Is dat wat, zat ik zondag ineens op de ER. Donderdagmiddag voelde ik me niet helemaal lekker. Vrijdag had ik toevallig mijn 3 maandelijkse controle bij de chirurg en toen vertelde ik hem al dat mijn borst wat rood was en ik me niet helemaal lekker voelde. Hij had gekeken, maar dacht nog niet aan een ontsteking, wel zei hij dat mocht ik het weekend koorts krijgen ik naar de eerste hulp van het ziekenhuis moest komen. Prompt zaterdag koorts gekregen. Zondag zijn we naar het ziekenhuis gegaan en er werd gelijk bloed geprikt en er bleek een hele hoge ontstekingwaarde.Nou denk maar niet dat het de ER van tv is, met knappe artsen die je willen versieren, ik had wel iemand die mijn wond kan verzorgen met een tatoo met latijn, dus ik gelijk gevraagd. Het betekende brother in arms en de arme man gelijk uitgehoord wat het verhaal er achter was. Sorry ik dwaal af. Vervolgens na heel veel overleg en diverse artsen, heeft de chirurg mijn litteken opengemaakt en ze hebben allerlei troep afgevoerd. Vervolgens hebben ze me opgenomen en kreeg ik 24 uur antibiotica via het infuus. Ik had me niet gerealiseerd dat ze zo'n wond open zouden laten. Ik dacht dat de chirurg dit wel dicht zou maken. Gistermiddag ben ik ontslagen en heb nog voor 6 dagen antibiotica. Volgende week maandag moet ik me terugmelden in het ziekenhuis en heb ik toevallig ook mijn kuur Herceptin. Dus dat wordt een gezellig dagje haha. Ik ben nu nog wat misselijk en weinig trek, denk door antibiotica en af en toe krijg ik ineens megahoofdpijn, zal allemaal wel komen denk ik door antibiotica. Wat ik hoop als maandag de arts het goed vindt volgende week weer te beginnen met werken, want ik had het juist zo naar mijn zin. Het is wel een gedoe, dat ik nu 2x per dag thuiszorg heb voor de wondverzorging, dus ik kan niet zo plannen en jullie weten daar word ik nerveus van. O ja wat wel grappig was, de zaalarts werd helemaal nerveus van me, toen ik dag na de operatie al begon over sporten en werken (oke sporten moet ik even stoppen ivm de open wond). O ja voor de helden onder ons de wond heeft een lengte van 5 centimeter en 2 centimer breed en diep 1 centimeter. Ja jullie denken goed onthouden van die Caat, maar nee deze slimmerd heeft haar gegevens opgezocht in het overdrachtdossier. GI Jane heeft ook al even via de spiegel in haar wond gekeken, nou is GI Jane alleen nog niet zo stoer, om hier zelf een gaasje in te gaan proberen (dan zou ik s ochtends geen thuiszorg nodig hebben en een hoop vrijheid hebben....). Ik moet wel eerlijk zeggen, dat deze keer het me allemaal wat zwaar viel, juist omdat het zo goed ging. Ik zag onze vakantie in juli al aan onze neus voorbijgegaan. Dus iedereen mag nu weer hard voor me gaan duimen, dat de wond snel en goed geneest.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
He lieve Caat,
BeantwoordenVerwijderenWat een teleurstellingen: en in het ziekenhuis moeten blijven, en een open wond, en iemand 2 keer per dag thuis die je schema ontregelt en dan ook nog lelijke artsen! Nee, het heeft je niet mee gezeten, maar....die vakantie in juli gaat gewoon door! Desnoods trommel je een ex Arbo arts collega mee het vliegtuig in en zal ik als peroonlijke verpleegster voor je gaan zorgen (medisch ben ik dan wel niet onderlegd, maar ik zorg gewoon dat er altijd wat te eten en te drinken klaar staat en plant je op mijn rug om die berg op te klimmen!) Hoop in ieder geval dat de wond snel geneest en je weer lekker aan de slag kunt gaan. Doe wel rustig aan meissie en geniet van het heerlijke weer dat er aan zit te komen (voorproefje op Greece).
Dikke kus voor mijn GI Jane van Mootje.
He lieffie,
BeantwoordenVerwijderenJezus wat een verhaal weer en wat een tegenslag maar je zou GI Jane niet zijn als je je er weer niet vrouwmoedig doorheenslaat. Het valt me wel tegen dat je niet geeist heb zo'n lekker ER doktertje te krijgen, had je toch op moeten staan. Voel je je nu weer wat beter, ik denk als die troep er weer uit is dat dat wel op moet luchten. Ik ben benieuwd of mijn antwoord bij jou terechtkomt, zo niet dan leer ik het echt nooit maar dat mag he voor zo'n opoe.
Keep up your smile en dikkekus van Jacques en mij
Nog even voor Mo, Mo ik lees altijd met veel "plezier" jouw antwoorden, jullie moeten samen een boek gaan schrijven.
BeantwoordenVerwijderenJij ook dikkekus
He tante Luus! (sorry Caat, we pikken je blog even in).
BeantwoordenVerwijderenHahaha, dat is een goed idee: Caatje als hoofdpersoon, ik als hofnar ernaast en jij dan als uitgever???? De winst eten en drinken we op.
Ik hoor het wel van jullie allebei als we van start gaan.
Dikke kus terug lieverd!
Hey Carin wat erg. Ik hoorde het op de zaak dat je weer was opgenomen! Het ging uiteindelijk stap voor stap goed...Nou fijn dat je thuis bent in ieder geval...en rustig aan met alles, eerst je gezondheid en dan aan werken denken!! Ik wil je niet eerder zien! ;)
BeantwoordenVerwijderenxx