Tijdje geleden

Ik heb lang niet geblogd en om mijn trouwe volgers niet te verliezen, hier een update van de laatste maand. We zijn lekker op vakantie geweest en velen denken dat we super slecht weer gehad hebben, maar van de twee weken die we op het park zaten, hebben we 2 slechte dagen gehad. De rest zijn we lekker buiten geweest. Kai vond het animatieteam, o nee ik moet van hem Eendenclub zeggen, helemaal geweldig. Hij ging vaak in de ochtend knutselen, daarna even zwemmen met papa en in de avond had je theater. Ik moet zeggen zelfs wij vonden het erg grappig. Uiteraard moest de cd worden aangeschaft en sta ik thuis met Kai te swingen en springen, alleen jammer dat die liedjes zo in je kop blijven zitten en buren misschien denken dat ik gek geworden ben. In de 3e week van onze vakantie moest ik 2x naar het ziekenhuis. 1x voor de nucleaire (hartspier gelukkig weer goed) en 1x voor borstcontrole. Wat wel grappig was, je wordt dus in een kamer gezet en bovenkant  moest bloot en moest gaan liggen en dan zegt zo'n jong ding: als u het niet erg vindt, wilt u dan blijven liggen de WIS (wondverpleegkundige) komt zo bij u. Denkt ze dat ik dan op dat moment zegt, nou liever niet en ik kleed me weer aan? WIS vond pomp geen goed idee, dus nu zit er honinggaas in, dus als er bijtjes om me heen gaan cirkelen dan weten jullie voldoende. Afgelopen maandag naar de oncoloog en kuur en tevens zijn de laatste kuren nu ingepland. 26 september de laatste jippie! Nu 2 daagjes gewerkt en mag morgen weer en dan volgende week 4 daagjes. Wel weer erg leuk. maar wel nog vermoeiend en ineens ben je weer aan het racen tegen de klok. Gister had ik ook nog een bijzondere ochtend, ik kom bij de bso alles donker! Je kan dan een noodnummer bellen en ik krijg iemand aan de lijn van de grote vestiging en ze zegt: ik denk dat er wel iemand aan komt. Ik was lichtelijk geirriteerd, ik wl het wel zeker weten. Afijn ik moest Kai naar de andere vestiging brengen. Auto gehaald, Kai in tranen (wil nooit naar de grote vestiging), kom ik daar wordt er gezegd dat de leidster toch gearriveerd is op de kleine vestiging. Wij weer terug is het weer helemaal donker. Zucht, ik weer bellen en begon nu echt lelijk te doen, nou ja om een lang verhaal kort te maken, ik was 3 kwartier verder, maar gelukkig kwam ze dan toch (zij kon er niks aandoen ivm metrostoring), maar de communicatie had wel wat beter gekund. Ik dacht wel want ieder nadeel heeft zijn voordeel: het echte leven is weer begonnen!