donderdag 12 augustus 2010
400CC
Zo weer eens wat anders te melden dan misselijk. Ik moest vandaag weer naar de poli voor bloedprikken en de doc, maar ik had de laatste tijd last van een "Pamela Andersontiet". Keihard was die. Dus ik mocht tussendoor even op de poli van de mamacare langs. Mijn schoonmoeder was mee, dus we zijn van afdeling naar afdeling gegaan. De verpleegkundige riep de arts erbij en dan weet je al genoeg. 3x raden was het de arts die de eerste keer mijn diagnose heeft verteld. Hij wilde voor alle zekerheid een echo en ja hoor borst vol met vocht. Dus wij eerst weer naar de oncoloog, die had goed nieuws de waardes waren goed en volgende week maandag kuur 3. Nog een extra middel gekregen voor de misselijkheid, maar het zal mij benieuwen. Hij vertelde wel dat deze kuren met AC die ik nu krijg zo zwaar zijn dat iemand b.v. van 90 deze niet krijgt, dus niet gek dat deze kuren zo'n impact op me hebben. Verder twijfelt hij wel of ik een "hoge bloeddrukpatiënt" ben, omdat mijn bloeddruk nu zo laag is geworden. Een heel verhaal maar er gaat weer een nieuwe wereld voor me open. Afijn even geluncht en weer terug naar de mamacarepoli en ja hoor het vocht moest eruit, toen kwamen ze met een naald, volgens mijn schoonmoeder leek het wel een schroef en ook zij vindt me nu zeer geschikt voor het leger. Ik heb wel even mijn hoofd omgedraaid, af en toe was het wel wat pijnlijk want dan zitten ze op een "schot" en dan moeten ze even verder zoeken. Au! Afijn op het einde van de rit zat er 400CC in de zak met rood vocht (ik blijf het gek vinden dat het rood is en niet geel) en het lucht op. Pamela is weer geslonken tot normale proporties.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
He zus! Het verband tussen de schoonmoeder mee en DUS alle afdelingen langs ontgaat mij. Of vind Ma Berkhout een bezoekje aan alle afdelingen interessant? Het is wel een heel samenspel van al die medicijnen en diagnoses. Vooral als blijkt dat je straks geen hoge bloeddruk patient zou zijn. Zou je misschien zoveel positieve straling om je heen hebben hangen dat al die bloeddrukmeters daarop reageren? Misschien toch eens bij die artsen vragen of het mogelijk is dat je na alle behandelingen over nieuwe vaardigheden zou beschikken. Pianospelen is wellicht niet zo praktisch gezien de volle woonkamer maar wellicht kan je zelf wat bedenken? Een geheel andere vraag is of Pamela iedere dag een omgekeerd proces moet beleven van wat jij vandaag ondergaan hebt. En of zij dan wel zelf de kleur bepaalt onder het motto wie betaalt bepaalt. Ze zijn net bezig het leger uit Uruzgan terug te trekken. Stom dat er nooit iemand bij Defensie aan gedacht heeft om jou daar heen te sturen. Je hebt toch ook met de stadsmariniers te maken? Kus Bro
BeantwoordenVerwijderen