Vanochtend kwam Ron thuis met een maand van de moeders en jufs van Kai klas vol kadootjes en kaarten. Wat lief, ik kreeg een brok in mijn keel. Ik ging gelijk uitpakken, want geduld is niet mijn beste eigenschap, tot Ron zei moet er niet een foto op je blog. O ja, dus er komt straks een uitgepakte mand op het blog (moeten we wel even op de man wachten, want daar is hij weer beter in). Ik schoot wel even vol van jullie. Wat een schattig gebaar, ik heb dus helemaal gemist dat jullie hiermee bezig waren in de klas, toen ik er vorige week een keer was. Kai heeft het ook heel goed geheim gehouden, hij had alleen verklapt dat het van de moeders was. Ik zou jullie wel allemaal willen knuffelen, alleen mag dat helaas niet i.v.m. de lage weerstand. Echt ik ga de hele mand gebruiken, er zat zoveel verschillends in, echt superlief! Nu hoor ik net van Petra, dat ik misschien elke dag een kadootje had moeten uitpakken....Te laat, ik heb alles al gezien en ben ontroerd! Ik voel me vandaag erg beroerd, dus op een beter moment zou het niet kunnen komen.
Nog even over gisteren 4e AC kuur ging gewoon door, ondanks ontsteking. Ik was gezellig met Petra gegaan, dus we hebben zitten lekker zitten bebben en de nieuwe behandelingsreeks voor over 3 weken is uitgelegd. Nu even een stukje wat de mannen niet moeten lezen, maar wat kunnen mannen klagen. We hadden er 2 op de zaal, waarvan ik 1 man alleen maar heb horen zeggen dat alles niet leuk is en hij moest vandaag een gepsrek met de psycholoog, alhoewel dat vorige keer ook niet goed was, liet de zusters tijdens de lunchtijd zoeken naar een tv-afstands-bediening en koptelefoon en zo ging het maar door. Bij de andere man stond zijn kuur nog niet klaar, en oke, dat is vervelend, maar die lieve zusters kunnen daar ook niks aandoen. Wij vrouwen vinden het soms ook niet zo leuk, maar wij maken altijd grapjes, zijn lief voor de zusters en kletsen en lachen daar gewoon etc. Zo nu kunnen de mannen (ik wil ze natuurlijk niet over 1 kam scheren) weer mee lezen. Vandaag komen ze thuis van het ziekenhuis nog een Neulesta injectie geven, zodat de witte bloedlichaampjes niet al te laag gaan worden. Ik merk nog niet veel van het nieuwe middel tegen de misselijkheid dus nog maar even afwachten. Borst is nog keihard van het vocht, maar mijn dag kan niet meer stuk na zo'n lieve mand! Dank jullie wel!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoi lieve Caat,
BeantwoordenVerwijderenWat een super super lief gebaar is dat! Het zijn dat soort dingen die een mens echt goed doen. Enne...ik snap je hoor dat je gelijk alles hebt uitgepakt, had ik ook gedaan. Een soort kerstmis zonder boom en sneeuw.
Nou meid de eerste reeks zit erop! Hoop echt dat je je niet hondsberoerd blijft voelen en dat de injectie aanslaat. Ben en blijf trots op je hoe je ondanks alle ellende en positief blijft, en blijft bloggen en ook nog blijft lachen. Kunnen een hoop mensen een voorbeeld aan nemen. En wat sommige mannen betreft: waarom denk je dat wij juist diegene zij die kinderen kunnen baren??????? Hahahha.
Veel liefs en een dikke kus van Mootje,