Mijn kleine lawaaipapagaai

Piet had het over een dipdag met dipsaus, nou maak er maar een dipweek van met satehsaus. Jeetje wat vond ik dat vroeger lekker, maar ik vind niks lekker meer. Ik zag vanochtend op de weegschaal een gewicht wat ik lang niet gezien heb en ik weet ik mag niet afvallen, maar eten valt echt niet mee en ik kon toch lekker (vr)eten en snoepen. Gister is de huisarts nog even langs geweest (ik Petra maar weer lastig gevallen of ze er bij kon zijn en de schat zette haar hele schema om), omdat ik me zo zwak voelde. Ze heeft naar hart en longen geluisterd en zuurstof en bloeddruk gemeten. Alles was in orde, alleen wel weer een hartslag van 100. Haar conclusie was dan ook, erg verzwakt door de chemo, het is een fijn mens en ik was toch weer even gerustgesteld. Ik heb wel veel lieve mensen om me heen, want morgen komt Jolanda weer Kai ophalen voor school, omdat ik nog zwabberbenen heb. Ook alle reacties, kaartjes, bloemen,smsjes etc, het blijkt wel dat niemand me vergeten is. Nu even over mijn lieve kleine lawaaipapagaai. Ik wil altijd graag na het eten nog even met hem spelen (is dan meer op de bank zitten en ik moet zeggen wat ik bij hem wil kopen) en naar bed doen en verhaaltje voorlezen. Gisteren was ik echter zo beroerd na het eten, dat we een aanpassing moesten doen. Dus we gingen naar het grote bed (nou ja papa- en mama's bed), ik plat en hij ging de grijpmachine van het zwembad spelen. Dus eerst ging hij allemaal spulletjes halen en dan moest ik op zijn arm drukken en hij vond het geweldig en daar liggend (ik lijk wel een niet fitte oma van 100) heb ik nog een verhaaltje voorgelezen. Wel ging hij allerlei vissen uit de zee spelen en nam elke keer een snoekduik op bed, met gevaar voor ons alle 2. Vervolgens streek hij over mijn bolletje (doet hij zo vaak en is echt zo lief) en zei schattig: "mama ik vind dit echt het leukste tot nu toe, zo gaan we het elke avond doen!' Vervolgens ging hij op zijn eigen bed liggen en konden we gluren naar elkaar en toen zei Ron heel streng: "nog 5 minuten kletsen en dan zijn jullie allebei stil". Hij vond het echt prachtig en hij doet het zo goed en past zich zo makkelijk aan, ik kan niet anders zeggen dat ik 2 kanjers van mannen heb. Ron ging vanochtend maar weer op pad voor de boodschappen en is druk met koken (waar vrouwtjelief dan weer muizenhapjes van neemt), stofzuigen, Kai ophalen etc. Ik moet wel uitkijken, want hij heeft al geopperd om huisman te worden en dat ik dan straks als ik weer gezond ben alle centjes moet verdienen. Heb ik toch goed gedaan he om 2 van die kanjers te scoren!