zaterdag 4 september 2010

Onverwachts weer naar het ziekenhuis

Donderdagnacht werd de borst weer een Pamela Andersontiet, maar ook rood. Dus maar weer gebeld met ziekenhuis en ik mocht langskomen. Ik heb mijn schoonvader meegenomen (nee hij mocht niet mee naar binnen bij de arts haha) en we hebben de hele ochtend in het ziekenhuis doorgebracht. Eerst wachten op de mamacare-verpleegkundige (bij het wachten in de wachtkamer kwam ik een vrouwtje tegen van de make-up cursus en die was al 3x opgenomen geweest, dus ik dacht het kan altijd erger, is goed voor het relativeringsvermogen), toen was mijn dossier zoek (nooit meer boven water gekomen, ik wilde zelf al gaan zoeken), toen voor het eerst mijn chirurg ontmoet en hij vond dat er wel even bloed geprikt moest worden en een echo. Bij de chemo keken ze al verbaasd op dat ik er weer was (alleen zij mogen prikken ivm mijn PAC), dit keer allemaal mannen op de zaal en ik kreeg voorrang, want ja mijn bloed moest binnen een uur bekend zijn. Vervolgens naar de echo en ja hoor weer een heleboel vocht, dit keer 120cc afgetapt. Er zat nog veel meer, maar dat wilde ze niet weghalen (helaas want het lucht zo lekker op), omdat het niet troebel was. Vervolgens mocht ik met mijn eigen spuiten met vocht weer naar de wachtkamer wandelen (ik bang dat ik weer zo'n echte Carinactie zou hebben en zou struikelen..) en weer terug naar de doc. Nou vocht wordt op de kweek gezet of er nog een beestje inzit en inderdaad een onsteking in het bloed gevonden. Ik zit nu dus op de antibiotica (jippie weer een pil erbij), maar 4e chemo gaat maandag door (ondanks dat ik er vreselijk tegenop zie deze keer, toch blij want dan heb ik de 1e reeks behandelingen achter de rug) en dan krijg ik dinsdag een extra injectie Neulesta thuis (ja het ziekenhuis komt naar je toe deze zomer). Ik heb net even gegoogled en ik denk dat ik die krijg om de witte bloedlichaampjes nog niet verder naar beneden te laten zakken. Verder maakten we nog mee, dat een man niet goed werd in de wachtkamer, allemaal zusters in paniek hoe ze hem op een brancard moesten krijgen, dus het was een enerverende ochtend!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten