woensdag 10 november 2010
Krachttrainig
Wow, ik dacht ik zet in de titel krachttrainig en iedereen valt van zijn stoel van verbazing haha. Dat dipje van vorige week was toch wel een echte dip en niet een dipje. Ik vond het leven ineens saai, alles maar lang duren. Het kwam volgens mij echt door die 6 weken erbij. Ik had echter bij het ziekenhuis er achter aan gezeten voor een doorverwijzing naar de fysio hier om mijn conditie weer een beetje op te bouwen. Het is zo gek, je heb dus een programma Herstel en Balans, maar daar mag je dus pas mee starten als je volledig hersteld ben. Ik vind dit zo gek, heb daarover ook gesprekken gehad in het ziekenhuis met oncoloog en verpleegkundige en die zijn het wel met me eens. Dus heb ik een doorverwijzing gekregen voor de fysiopraktijk hier. Vorige week intake gehad en vandaag gestart. Ik begon met fietsen en even had ik spijt en bedacht me zelf: "waar ben ik nu weer aan begonnen?" De toestellen stonden op de helft van het vermogen en nergens heb ik de knop hoger gezet, ook niet op de loopband (als je nog nooit op zo'n ding gestaan heb valt het niet mee om met normale stappen te lopen en no way hoger zetten, ik heb alléén maar gewandeld en niet gerend). Tussendoor nog wat arm-, buik en rugoefeningen gedaan en tot slot de crosstrainer. Wat een vervelend apparaat (en dan benoem ik het nog netjes), ik dacht dat doe ik even. Ik moest 5 minuten, begon heel enthousiast en toen ik nog 3 minuten moest, dacht ik het niet meer vol te houden. Wat kunnen secondes dan langzaam gaan. Ik heb nu een paar zwabberbenen, niet normaal! Wel een voldaan gevoel. Dit was absoluut niet saai. Verder heeft Petra me afgelopen weekend naar mijn moeder gebracht en zijn we een rondje dorp gaan doen (voor de mensen woonachtig in Spijkenisse wel bekend), was wel moe einde van de dag, maar Kai bleef lekker bij Petra en Marjolein logeren. Deze zondag wordt ik opgehaald door Monique en ga bij haar lekker lunchen. Ik heb het heel lang bij iedereen afgehouden, maar begin langzaam aan weer zin te krijgen om ook eens wat kleine leuke dingen te gaan doen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoi lieve sportieve Caat,
BeantwoordenVerwijderenJe eerste blogger is van haar stoel gevallen!!! En is na het lezen voor de miljoenste keer trots op je. Zo typisch Caat: wat?! pas beginnen met fysio als je volledig hersteld bent, dan regel ik het zelf wel! Snap ook helemaal dat je een momentje van spijt had, want eerlijk is eerlijk, zo sportief zijn we van nature niet aangelegd (voor mezelf: liever lui dan moe...)Je hoort wel vaker dat mensen ten tijde van de sportieve bezigheid balen als een stekker maar daarna wel heel voldaan en tevreden zijn. En voor de zoveelste keer breng je het beste in me naar boven: miv morgen laat ik de lift voor wat het is op mijn werk en neem de trap (met het schaamrood op mijn kaken beken ik dat het op de 1e verdieping is...)Wie weet krijg ik Bar en Jootje ook zo ver... Fijn ook om te horen dat je zin terug komt om leuke dingen te ondernemen. Geniet er ook echt helemaal van!
Een hele dikke kus en knuffel voor mijn super sterke en nu ook sportieve vriendinnetje!
Love you!
Mootje
he lieve Caatje ik kijk elke keer weer even op je blog ik volg je met heel veel respect en trots. Je gaat zo goed ik wil je gewoon even een dikke pakkerd geven.
BeantwoordenVerwijderenmiranda
Carin, geweldig dat doorzettingsvermogen van je, maar kijk je wel een beetje uit. Overdrijf niet te veel he, want tja en dat trainen dat is voor een 'gezond' mens al zwaar (weet waar ik het over heb, al die apparatuur die je noemt doe ik ook en idd de seconden lijken soms wel minuten).
BeantwoordenVerwijderenGr.
Mariska
owww caatje ik ben weer zooo trots op je....
BeantwoordenVerwijderengewoon aan het trainen geslagen....
je leest het ik moet van mootje voortaan ook verplicht de trap nemen dus dat doen we dan maar...maar elke stap die ik neem doe ik voor JOU...!!!!
hou vol en dikke kus en knuffel
jootje