Niet zoveel te melden

Even een reacties van mijn kant op de de reacties van de blogvolgers (ik zet het er nu maar even duidelijk bij, want Petra begreep niks van mijn laatste blog) voor Imelda: TOS klinkt inderdaad wel als een goede politieke partij, maar soms voel ik me toch echt een slappe trien als ik iets niet durf en voor Jo even inderdaad een gesprekje met jouw zoon, even laten weten dat mama toch de baas is haha. Tot slot waar is mijn trouwe reactieplaatster Monika? O ja en via de sms kreeg ik nog een lief berichtje van Aad en Wil. Aad wil me wel 2x naar het Daniel brengen en terug, wat een schat, maar ik ben druk bezig om ziekenvervoer te regelen, want wordt nu al peuneveu vandaar op tijd zijn. Kan ik beter een taxichauffeur met die stress opzadelen van mij, maar ik houd het aanbod zeker nog in gedachten. Nou ik heb gisteren weer mijn kuur gehad, samen met Ingrid geweest, lekker bijgekletst, maar ik had  haar al gewaarschuwd als het anti-allergiebakje gaat lopen word ik duf, dus op een gegeven moment hing ik met mijn oogjes dicht in de stoel. Wel wakker hoor, er zijn mannen die echt slapen op de afdeling, maar dat doe ik natuurlijk niet stel dat je gaat snurken! Ook maar eens aangezwengeld waarom het niet mogelijk is, dat straks met bestralen de dag dat ik ook Herceptin krijg dit niet allemaal in het Daniël kan en ik niet van het ene naar het andere ziekenhuis moet racen. Dit briljante idee heb ik niet van mezelf maar van Lucy. De verpleegkundige zou het eens aankaarten maar gaf me weinig hoop. Ze vond het zelf ook wel een goed idee, maar ik was wel de eerste die het aankaart. Verder vandaag wat duf, maar dat heb ik atlijd de dag na de kuur. Kan wat worden als ik volgende week dinsdag een paar uurtjes op de zaak ben voor een lunch, gesprek met de manager en bedrijfsarts. Ook rode blozende wangen, ik lijk net roodkapje. Donshaartjes groeien, ik geef ze elke dag pokomon haha.