Dikke pech

Ik zag net dat ik al 2 weken niks neergepend heb, maar ik had het even druk met werken, ziekenhuis, thuiszorg etc. Eindelijk afgelopen week een goed gevoel met werken, ik begin het dan toch door te krijgen. Ik had druk geoefend met zelf aquacel (eerste keer behoorlijk misselijk toen ik zat te prutsen)in de wond te doen en ik was er net klaar voor om het zelf te doen, toen maandag in het ziekenhuis gezegd werd, dat er niks meer in de wond hoefde. Ik helemaal blij en ik had een hele goed week tot......vrijdagochtend. Hartslag ging omhoog, wond werd rood en ik dacht ik laat het toch maar even zien in het ziekenhuis en ja hoor de boel is weer ontstoken. Gek word ik ervan. Toevallig was mijn eigen chirurg (ik moest wel superlang wachten, maar daardoor wel de KUS gezien van Kate en William, matig kusje vond ik) er en ik mag voorlopig even thuis proberen met antibiotica, mits ik me niet beroerder ga voelen, want dan moet ik me het weekend weer melden in het ziekenhuis. Thuiszorg weer ingeschakeld voor de avond en ik probeer het nu even zelf weer in de ochtend. Wond brand wel behoorlijk en staat strak en vanochtend had ik roodwondvocht. Ik weet niet of dat normaal is met een ontsteking, maar straks belt de thuiszorg en ik hoop niet dat ze zeggen dat ik weer naar ziekenhuis moet. Maandag moet ik weer voor controle en als het goed gaat wil ik maandag weer werken, maar ja ik zal eerst maar eens dit weekend afwachten. Ik kon wel janken, niet gedaan, maar de traantjes zaten toch even hoog. Het is zo gek, dat dit ineens weer gebeurt, terwijl ik me zo goed voelde en ik begin nu toch te vrezen, dat ik Griekenland op mijn buik kan schrijven. In ieder geval geregeld dat opa B vandaag met Kai naar de Konninginnedagviering gaat en morgen komt moeders assisteren. Ik ga dit weekend er maar aan toe geven en behoorlijk mijn rust nemen in de hoop dat het volgende week weer beter gaat.